.jpg)
Een concurrentiebeding in een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd vraagt om maatwerk. Dat blijkt opnieuw uit een recente uitspraak van de kantonrechter, waarin een werkgever nul op het rekest kreeg omdat de motivering van het beding te algemeen was geformuleerd.
De rechtbank Den Haag oordeelde op 11 februari 2026 dat de Nederlandse Staat op dit moment voldoende doet om de verspreiding van PFAS tegen te gaan en om maatregelen te nemen tegen de risico’s van PFAS die al in het milieu aanwezig zijn. Niet ter discussie staat dat het noodzakelijk is om verspreiding van PFAS tegen te gaan en om maatregelen te treffen tegen de gezondheidsrisico’s van PFAS die al in het milieu aanwezig zijn. Een vijftal milieuorganisaties vindt dat de Staat op dat vlak onvoldoende en met te weinig voortvarendheid maatregelen treft. Daardoor blijft volgens hen wijdverbreide verontreiniging in stand met grote schade aan mens en milieu tot gevolg.
.jpg)
De berichtgeving over het nieuwe pensioenstelsel zorgt bij veel werknemers voor onzekerheid. Begrijpelijk ook: pensioen is complex, veranderingen volgen elkaar snel op en berichten de media wekken soms de indruk dat opgebouwde pensioenen “op losse schroeven” staan. Toch is het goed om die onrust te nuanceren als werkgever. Voor veel werknemers is er op dit moment namelijk helemaal geen acute aanleiding tot zorg.
Als aannemer heb je een waarschuwingsplicht voor fouten in een ontwerp. Wanneer je die schendt, ben je in beginsel aansprakelijk voor de schade die een opdrachtgever daardoor lijdt. Een uitzondering daarop vormen de zogenaamde sowiesokosten: kosten die de opdrachtgever toch zou hebben gemaakt. Maar wat zijn die sowiesokosten eigenlijk? Daarop ga ik in deze blog in.
De Rechtbank Den Haag heeft in een uitspraak van 17 april 2026 (ECLI:NL:RBDHA:2026:9257) opnieuw duidelijk gemaakt dat aan langdurige inlening van uitzendkrachten grenzen zijn verbonden. In deze zaak ging het om een uitzendkracht die gedurende zeven jaar en vier maanden onafgebroken werkzaam was in de distributiecentra van Albert Heijn. Hij verrichtte daarbij reguliere werkzaamheden binnen de organisatie en heeft in die periode meerdere keren gesolliciteerd op vacatures voor een vaste functie, zonder dat dit tot een dienstverband leidde. Nadat de inlening door AH werd beëindigd, heeft hij de kwestie aan de kantonrechter voorgelegd.
Klimaatverandering leidt op Bonaire tot extreme hitte. Koraalriffen die ooit bescherming boden, verdwijnen langzaam en door de stijgende zeespiegel zullen grote delen van het eiland mogelijk nog vóór het einde van deze eeuw onder water komen te staan en onbewoonbaar raken. Tegen deze achtergrond deed de rechtbank Den Haag op woensdag 28 januari 2026 uitspraak in de zogeheten Bonaire Klimaatzaak.
De laatste fase van het WHOA-traject is de gerechtelijke bekrachtiging van het akkoord, ook wel homologatie genoemd. De rechtbank toetst of het akkoord aan de wettelijke vereisten voldoet en beslist vervolgens of het akkoord wordt gehomologeerd, of niet. Het bijzondere aan de WHOA is dat een akkoord ook kan worden gehomologeerd als niet alle klassen hebben ingestemd. Een klasse die tegen heeft gestemd, kan toch aan het akkoord worden gebonden, mits aan een aantal wettelijke voorwaarden is voldaan. Dit maakt de WHOA tot een krachtig herstructureringsinstrument, nu tegenstemmende schuldeisers of aandeelhouders de herstructurering niet kunnen blokkeren.
De advocaat-generaal (A-G) bij de Hoge Raad heeft recentelijk in een advies aan de Hoge Raad aangegeven dat in zijn visie de vervalbedingen in artikel 16.3 lid 3 en 4 van de AVA 2013 (AVA) niet als oneerlijke of als onredelijk bezwarende bedingen moet worden aangemerkt. Deze artikelleden bevatten bepalingen volgens welke het recht om rechtsvorderingen van een opdrachtgever jegens de aannemer vervallen als deze niet binnen de aangegeven termijnen worden ingesteld. Het hof Amsterdam had in een geschil tussen een opdrachtgever-consument en een aannemer anders geoordeeld. Het hof was van oordeel dat het vervalbeding waarop de aannemer zich beriep de consument-opdrachtgever in een aanzienlijk slechtere positie bracht dan indien de wettelijke regeling van verjaring van toepassing zou zijn (o.a. doordat de opdrachtgever binnen de vervaltermijn moet starten met een procedure en dat hij de termijn niet kan stuiten) en het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van partijen daardoor aanzienlijk was verstoord. Het hof was om die reden van oordeel dat de vervaltermijnen van artikel 16.3 lid 3 en4 AVA onredelijk bezwarend en oneerlijk zijn en de aannemer hierop geen beroep mocht doen. Een voor de praktijk belangrijk advies van de A-G.
