Blog

A-G Hoge Raad: vervalbedingen in AVA 2013 zijn niet oneerlijk of onredelijk bezwarend

De advocaat-generaal (A-G) bij de Hoge Raad heeft recentelijk in een advies aan de Hoge Raad aangegeven dat in zijn visie de vervalbedingen in artikel 16.3 lid 3 en 4 van de AVA 2013 (AVA) niet als oneerlijke of als onredelijk bezwarende bedingen moet worden aangemerkt. Deze artikelleden bevatten bepalingen volgens welke het recht om rechtsvorderingen van een opdrachtgever jegens de aannemer vervallen als deze niet binnen de aangegeven termijnen worden ingesteld. Het hof Amsterdam had in een geschil tussen een opdrachtgever-consument en een aannemer anders geoordeeld. Het hof was van oordeel dat het vervalbeding waarop de aannemer zich beriep de consument-opdrachtgever in een aanzienlijk slechtere positie bracht dan indien de wettelijke regeling van verjaring van toepassing zou zijn (o.a. doordat de opdrachtgever binnen de vervaltermijn moet starten met een procedure en dat hij de termijn niet kan stuiten) en het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van partijen daardoor aanzienlijk was verstoord. Het hof was om die reden van oordeel dat de vervaltermijnen van artikel 16.3 lid 3 en4 AVA onredelijk bezwarend en oneerlijk zijn en de aannemer hierop geen beroep mocht doen. Een voor de praktijk belangrijk advies van de A-G.

Aansprakelijkheid voor onderaannemers: hoe zit dat ook alweer?

In een tussenvonnis van 11 maart 2026 heeft de rechtbank Rotterdam zich uitgelaten over de aansprakelijkheid van een hoofdaannemer jegens de opdrachtgever voor gebreken in het werk dat door een onderaannemer was uitgevoerd. De zaak had betrekking op een omvangrijke woningrenovatie, waarbij onder meer gebreken aan een parketvloer aan de orde waren. De hoofdaannemer heeft zich tegen aansprakelijkheid verweerd door aan te voeren dat de werkzaamheden aan de parketvloer waren uitgevoerd door een onderaannemer die door de opdrachtgever was voorgeschreven. De rechtbank heeft dit verweer verworpen en daarbij de hoofdregel bevestigd dat de hoofdaannemer jegens de opdrachtgever aansprakelijk is voor fouten van zijn onderaannemers (Artikel 7:751 BW). Benieuwd waarom de rechtbank is voorbijgegaan aan het verweer dat de onderaannemer door de opdrachtgever aan de hoofdaannemer was voorgeschreven? Lees dan de blog.

WKB, hoe staat het ermee? Bevindingen 2025: ‘het stelsel van kwaliteitsborging werkt’, aldus de toezichthouder.

De Wet Kwaliteitsborging voor het bouwen (Wkb) is op 1 januari 2024 in werking getreden voor kortgezegd grondgebonden woningen en eenvoudige bouwwerken. Na een rustige opstart in 2024, is afgelopen jaar daarmee het eerste jaar dat voldoende inzicht biedt om een blik te werpen op het met de Wkb bereikte resultaat. In dat kader heeft de Toelatingsorganisatie Kwaliteitsborging Bouw (TloKB) een jaarverslag gepubliceerd. In dit verslag blikt de TloKB terug op 2025 waarin het stelsel voor het bouwen (KB-stelsel) voor het eerst op volle toeren draaide. De conclusie van de TloKB is positief. Zij stellen dat het stelsel van kwaliteitsborging werkt, maar in de praktijk nog niet scherp genoeg wordt toegepast en gecontroleerd. Dit artikel bespreekt de belangrijkste bevindingen, aandachtspunten en implicaties voor de praktijk uit hoofde van dit jaarverslag.

Servicekosten herijkt: wat de wetswijziging betekent voor de praktijk

Al geruime tijd vormen servicekosten een bron van discussie binnen het huurrecht voor woonruimte. De oorzaak daarvan ligt met name in de huidige open norm. In de praktijk uit zich dit in terugkerende knelpunten: kosten voor bijvoorbeeld fitnessruimtes en bioscopen in de gemeenschappelijke ruimtes en verplichte communityovereenkomsten worden geregeld als servicekosten gepresenteerd, terwijl zij geen direct verband houden met het gebruik van de gehuurde woonruimte.

EU Inc.: een nieuwe stap richting een sterkere Europese interne markt?

De Europese Commissie heeft een voorstel gepresenteerd voor een nieuwe rechtsvorm voor bedrijven: de EU Inc. Deze Europese vennootschapsvorm moet het ondernemers makkelijker maken om grensoverschrijdend te opereren en investeren. De voorgestelde regeling heeft de vorm van een verordening, waardoor het rechtstreeks zal gelden in alle 27 EU lidstaten naast de nationale regels voor (o.a.) besloten vennootschappen. Vandaar dat men spreekt over het ‘28e regime’.

Turboliquidatie is niet zonder (bestuurdersaansprakelijkheids)risico's

De turboliquidatie staat bekend als een efficiënt instrument om rechtspersonen zonder baten snel te beëindigen. Met de op 15 november 2023 in werking getreden Tijdelijke wet transparantie turboliquidatie, die is verlengd tot 15 november2027, is het juridische kader voor bestuurders ingrijpend veranderd. Waar de turboliquidatie eerder werd gezien als slechts een administratieve formaliteit, is zij verworden tot een gevoelig speelveld die transparantie, documentatie en zorgvuldigheid vereist.

Raad van State kritisch op wijziging Besluit bouwwerken leefomgeving binnen Wet kwaliteitsborging bouwen: noodzaak maatwerkvoorschrift onvoldoende onderbouwd

Het ontwerpbesluit beoogt een maatwerkvoorschrift mogelijk te maken, waarmee het bevoegd gezag een bouwwerk toch in gebruik kan laten nemen zonder verklaring van de kwaliteitsborger. Dit wijkt af van het huidige stelsel onder de Wet kwaliteitsborging voor het bouwen (Wkb), waarin een dergelijke verklaring onderdeel is van de gereedmelding. Op 16 maart 2026 is een wetgevingsadvies van de Afdeling advisering van de Raad van State gepubliceerd voor deze wijziging van het Bbl en de Raad van State is kritisch, het voorstel moet in de huidige vorm niet bij de Tweede Kamer worden ingediend, tenzij het wordt aangepast. Gelet op alle bezwaren concludeert de Afdeling advisering dat de noodzaak en effectiviteit van het voorstel onvoldoende zijn aangetoond. Omdat het stelsel van kwaliteitsborging pas sinds 2024 van kracht is en in 2027 wordt geëvalueerd, adviseert zij om die evaluatie af te wachten.

Termijnen in de bouw: fataal of in gebreke stellen? (gepubliceerd in Juridisch Up To Date)

Termijnen zijn in de rechtspraktijk voer voor discussie en de basis voor menig geschil en rechtszaak. Zeker in de bouw speelt dit een grote rol in samenhang met vertragingsschade. Een van de uitspraken van de Raad van Arbitrage uit december 2025 die me opviel, was een hoger beroep tussen een leverancier van kozijnen en een aannemer. Het was een klassiek geval in de bouwpraktijk: de producten waren volgens aannemer te laat geleverd, de aannemer claimde daardoor vertragingsschade te hebben geleden en betaalde de laatste factuur van de leverancier niet.